First time kong magiging unemployed after 8 long months nang matapos kong makapagtake ng board exam. Malaking bagay din ang naitulong sa akin nun, hindi lang financially. Mas napatibay pa yung tiwala ko sa sarili ko at mas naging matalino ako kahit papaano sa kung paano ba ang takbo ng buhay sa labas ng eskwelahan.
Masyado ko na kasi isinilid yung buhay ko noon sa pagiging estudyante. Na ang tanging alam ko lang gawin e magbasa ng libro, magaral, makinig sa mga profs, magsulat ng notes, at gawin ang lahat ng makakaya makapasa lang, kahit pa na ang means lang e ang mangopya.
Ganun lang ang struggle ko noon. Ibang iba na ngayon.
Pero namimiss ko na talaga yung natuto ako :( kaya kelangan ko na talagang umalis doon. Dahil pakiramdam ko habang tumatagala ko doon, nagaaksaya ako ng oras.
Yak! Tao na talaga ako :( Nafifieel ko na yung sinasabi nila na "unti unti ka nang kinakain ng lipunan"
Crisis ito! CRISIS!
Sana lang talaga tama yung pinagdedesisyon ko. Ginusto ko 'to.. and again. As what I have always said to myself.
Walang sisihan. Panindigan mo yan.
KAYA MO YAN :)
