Yung pakiramdam na pinagkakaisahan ako! Potangena! Sila pa ang nagsasabi na pinakikisamahan na lang nila ako, kasi no choice sila. Pwes, I also don't have a choice.. pag ako umalis para sa lecheng training na yan na pinepressure ko sa sarili ko na by May e dapat mastart ko na. Bahala silang maghanap ng paraan para makapagleave sila sa trabaho.
Mga panira sa diskarte.
On the brighter note: Mas naging pursigido pa ako para mapursue yung training ko sa pagnunurse.
Hindi na maganda yung environment ko dun. I have to leave... as soon as possible.
