NinginingiNANYO!
Nakasakay ako sa punong jeep pauwi galing sa condo ng kaibigan ko. alas-otso pa lang ng gabi non, maaga akong dapat umuwi kasi dahil nga sa cinderella ako, at may curfew ako sa bahay.
Naaantok na ako, nakapwesto ako sa likod ng driver, nakayuko ako nang naramdaman kong umurong ang mga katabi ko kahit na ang alam ko ay siksikan kami sa jeep. Biglang may tumabi sa akin na mama. Akala ko nga nung una manyak e, kasi may binulong siya sa akin na hindi ko naintindihan, nilingon ko siya, nagkatitigan kami... slowmo... sabay banggit "ANO KAMO?!" leche! ang ayaw na ayaw ko e yung malapit ko nang makuha yung tulog ko tapos bigla akong gagambalain! Nampatola!
Hindi nagsalita yung mama, naramdaman ko na lang yung matigas na bagay sa tagiliran ko na idinidiin niya sa akin, tinignan ko, at biglang bumilis ang tibok nang puso ko nang bigla kong makita ang hawak niya. Tangina! baril pala yon, akala ko naman tite. Sa pagkakatingin ko sa hawak niyang baril bigla niya akong binulungan ulit na huwag akong titingin sa kanya, yumuko lang ako. Ako naman dahil nga wala ako sa tamang wisyo, sunod ako sa utos ni mamang holdaper.
Nakuha yung phone ko na N73 na hindi pa nagtatagal sa aking ng dalawang buwan. Ang masaklap pa, pinagipunan ko yon. At nagkakahalaga ito noon ng kinse mil.
Nangyari lang yon mga 2 years ago.
Malay ko bang mawawalan ako ulit ng phone netong nakaraang araw pero sa iba namang sitwasyon.
Nagpapaphotocopy lang naman ako. Paglabas ko ng Copytrade. Pagkapa ko sa bulsa ng jacket ko, wala na yung Nokia 5530 ko na color pink, na nung binili ko ay nagkakahalaga ng halos dyes mil, at tulad ng nakuha sa akin na N73 dati. Pinagipunan ko din yon at hindi man lang nagtagal sa aking ng apat na buwan.
Mayaman kasi ako. Namimigay ng selepono.
Ang kinahihimagsik lang naman ng puso ko. E ni hindi man lang nagpaalam sa akin yung kumuha na kukunin niya. Alam ko! Ang tanga ko. Sige na, sabihan niyo akong tanga kasi hindi ko iniingatan ang gamit ko. Pero nampota lang. Paano ko na makakatext ang mga lalake ko?!
Kaya kayong mga lecheng hodaper at mandurukot.
NinginingiNANYO!